ATICILIK

TARİHÇE :

Atıcılık, bir mermiyi silah aracılığıyla hedefe ulaştırmayı amaçlayan bir spor dalıdır. Tabanca, tüfek gibi çeşitli silahların kullanıldığı spordaki hedefler sabit veya hareketli olabilir. Atıcılık, yüzyıllarca Alman kulüplerinde ve Avrupa ülkelerinde bir spor olarak yapılmıştır. 1904 St. Louis ve 1928 Amsterdam Olimpiyatları hariç tüm olimpiyatlarda yer almıştır. İngilizce konuşan ülkelerde bu sporun popülaritesinin artması 1959 yılında Ulusal Tüfek Federasyonu’nun kurulmasıyla olmuştur. Bu Federasyonun orijinali Wimbledon, Londra’da toplanmış olan ve 1871’de kurulan (ABD) Ulusal Tüfek Federasyonu’dur. Türkiye’de ise, Atıcılık ve Avcılık Federasyonu 1923 yılında bütün spor federasyonlarının içinde yer aldığı “Türkiye İdman Cemiyetleri” adı altında faaliyetlerine başlamış olup, 1937 yılında Atıcılık ve Avcılık Federasyonu olarak ayrılmıştır.

TERMİNOLOJİ:

  • Tabanca: Olimpik atışlarda kullanılan üç ateşli silahlardan biri olup tek elle ve desteksiz tutulur.
  • Shoot-off: Eşitliği bozmak.
  • Üç pozisyon: Rakiplerin ayakta, diz çökerek ve yüzükoyun pozisyonlarda atış yapmalarıdır.
  • Bipod: Tüfek veya tabanca için kullanılan ikili ayak.
  • Pellet: Havalı silahlarda kullanılan saçma.
  • Kabza: Tabanca veya tüfeğin tutulan kısmı, sap.
  • Namlu: Ateşli silâhların demir veya çelikten yapılmış, boru şeklinde olan ve silah ateşlendiğinde mermi veya saçmaların içinden geçip çıktığı boruya benzer kısmı.
  • Yiv: Mermiyi döndürerek dengelemek maksadıyla, namlunun iç yüzeyine açılmış oluklar.
  • Yivli Tüfek: Omuza dayanıp iki elle tutularak, bir defada bir mermi atmaya yarayan yivli namlulu ateşli silah.
  • Nişangâh: Atıcının nişan almasını sağlamak için silah üzerine konulan aygıt.